Henry Suso-de dood van het ego

Bl. Henry Suso (ca.1300 – 1366) studeerde theologie bij Meister Eckhart in Keulen. Maar Eckhart was meer dan een leraar voor hem: er is een ontroerend verslag in Suso ‘ s autobiografie over hoe hij naar Eckhart ging toen zijn overgevoelig geweten hem kwelde, en hoe Eckhart hem volledige vrede gaf. Hij trad toe tot de Dominicaanse Orde in zijn geboorteland Constance. Enkele jaren later had hij een diepgaande religieuze ervaring die hij tot in detail beschreef. Het was het begin van een groot liefdesverhaal, verteld met indrukwekkende literaire vaardigheid in de tedere taal van hoofse liefde. ‘De eeuwige wijsheid biedt zich in de Heilige Geschriften zeer liefdevol aan, als een schone geliefde die zich prachtig siert om alle mannen welgevallig te zijn, zachtjes sprekend in de gedaante van een vrouw, om alle harten naar zich toe te neigen.’
de taal van de ridderlijkheid, geparodieerd in een latere eeuw in Don Quichot, was nog levensvatbaar in Suso ‘ s eeuw. ‘Je jonge onhandelbare hart,’ zei hij bij zichzelf, ‘ kan het nauwelijks verdragen om zonder een speciaal voorwerp van liefde te zijn.’Zo mediteerde hij vaak’ over haar, dacht liefdevol aan haar, en hield van haar met heel zijn hart en ziel.’De middeleeuwse ridder genoot ervan te lijden voor de Vrouwe die hij aanbad. Twee van zijn boeken zijn geschreven als dialogue, een favoriete literaire vorm in de 14e eeuw. De dialoog is tussen hemzelf (‘de discipel’) en God (‘eeuwige waarheid’, wat, net als ‘eeuwige wijsheid’, een vrouwelijk zelfstandig naamwoord is). Het thema is de dood van het ego.

discipel: Heer, wat is ware onthechting?
waarheid: let zorgvuldig op deze twee woorden: zichzelf en Vertrek. Als je weet hoe je deze twee woorden goed kunt wegen, hun betekenis grondig tot in hun kern kunt testen en ze met echt onderscheidingsvermogen kunt bekijken, dan kun je snel de waarheid begrijpen.
neem eerst het eerste woord — jezelf of mezelf — en kijk wat het is. Het is belangrijk om te beseffen dat iedereen vijf soorten zelf heeft. Het eerste zelf hebben we gemeen met een steen, en dit is zijn. De tweede delen we met planten, en dit groeit. Het derde zelf delen we met dieren, en dit is sensatie. De vierde delen we met alle andere mensen: wij bezitten een gemeenschappelijke menselijke natuur waarin allen één zijn. De vijfde – die uitsluitend aan een persoon toebehoort als zijn of haar eigen persoon – is het individuele menselijke zelf…
wat leidt mensen op een dwaalspoor en berooft hen van geluk? Het is uitsluitend dit laatste zelf. Daarom keert een persoon zich naar buiten, weg van God en naar dit zelf, wanneer hij of zij naar binnen zou moeten terugkeren. Zo vormen zij zichzelf volgens wat toevallig is. In hun blindheid eigenen ze zich toe wat van God is. dit is de richting die ze nemen, en uiteindelijk zinken ze in zondigheid….
discipel: de waarheid zij geprezen! Lieve Heer, vertel me, blijft er nog iets (van dit zelf) over in de gelukkige, onthechte persoon? Waarheid :het gebeurt zonder twijfel dat wanneer de goede en trouwe dienaar naar de vreugde van zijn Heer wordt geleid, hij dronken wordt van de grenzeloze overvloed van Gods huis. Wat een dronken man overkomt, gebeurt hem, hoewel het niet echt te beschrijven is, dat hij zijn zelf zo vergeet dat hij helemaal niet zijn zelf is en zich bijgevolg volledig van zijn zelf heeft ontdaan en zich volledig in God heeft verloren, en op alle manieren één geest met hem wordt, net zoals een kleine druppel water dat in een grote hoeveelheid wijn is gevallen. Net zoals de waterdruppel zichzelf verliest en de smaak en kleur van de wijn naar en in zichzelf trekt, zo gebeurt het dat degenen die volledig in het bezit zijn van de gelukzaligheid, op een onuitsprekelijke manier alle menselijke verlangens verliezen en van zichzelf weg ebben en volledig ondergedompeld worden in de Goddelijke Wil. Anders, als er iets van het individu zou blijven waarvan hij of zij niet volledig was leeggemaakt, zou de Schrift niet waar kunnen zijn in de bewering dat God alle dingen in alle dingen zal worden. Je wezen blijft zeker bestaan, maar in een andere vorm, in een andere uitstraling, en in een andere kracht. Dit is allemaal het resultaat van totale onthechting van het zelf.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.